Bırak Sevgi Seni Bulsun

İyi kalpli, yalnız bir adam, bir gün bir koza bulur. Kozanın içinde küçük
bir tırtıl vardır. Adam çok sever bu tırtılı, onunla tüm yalnızlığını, ve
sevgisini paylaşır.

Gel zaman git zaman tırtıl büyür, güzel bir kelebek olur. Adam, kelebeğine
hayran… bırakmak istemez bir türlü… Aslında kelebeğin aklında dağlar, kırlar,
çiçekler vardır da; kıyamaz bir türlü adama ve sevgisine, yalnız bırakamaz
onu… Üç günlük ömrünü sevildiği ve sevdiği yerde geçirmeye hazırdır…

Ama adam bilir ki; “Sevmek bazen vazgeçmeyi de bilmektir” … Kelebeğine
son kez bakar ve onu salıverir özgürlüğüne, kırlarına, çiçeklerine
doğru…

Kelebek mutlu olmasına mutlu olur ama hiç bir meltem, hiç bir çiçek
yaprağı, adamın avucunun sıcaklığını andırmaz… , o çiçek
senin bu çiçek benim dolaşır saatlerce…

Adam bir kelebeğe sevdalı, bakıp durur boşluğuna.

Kelebekse hala konacak sıcak bir avuç aramaktadır…

Böylece kelebek şunu anlar: BAZEN AİT OLDUĞUMUZ YER ORASIDIR; SICAK BİR AVUÇTUR BİLİRİZ AMA O YERİN BİZE AİT OLMA İHTİMALİ BİR HİÇTİR …
Böylece adam şunu anlar: HİÇ BİR SEVDAYI YALNIZCA SEVGİYLE YAŞATAMAZSINIZ.

O günden sonra kelebek, adama duyduğu özlemi gömecek bir dağ aramaya
başlar, ama bulamaz. Bulamayınca anlar ki; HİÇ BİR DAĞ
BİR ÖZLEMİ GÖMEBİLECEĞİNİZ KADAR BÜYÜK DEĞİLDİR…

Adamsa sevdasını koyar sımsıcak avuçlarına; kelebeğin yerine…

Bırakın SEVGİ sizi bulsun…

3 yorum “Bırak Sevgi Seni Bulsun

  1. Uyuz arkadaşım dediklerine tamamıyla katılıyorum. Bizzat benim başımdan geçti. sevgiyle beraberken belkide dünyanın en mutlu insanı ben olurdum ama o olmadığı zaman dünyanın en vasıfsız kişiliğine dönen sıradan birisi olurdum.

  2. çok guzel ama neden seslisi yok bu şiiirin arıyorum bulamadım yaa rica edıyorum seslendırın bu şiiiri..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir